Przejdź do treści
prenumeratorka
  • O autorce
  • Książki+
    • Własna pracownia. Gdzie tworzyły artystki przełomu wieków
    • Samotnica. Dwa życia Marii Dulębianki
  • Spotkania i wydarzenia
  • Kontakt

Tag: Marie Bashkirtseff

artystki

Maria Baszkircew i obraz „W pracowni”. Cz. 3

Czytaj dalej „Maria Baszkircew i obraz „W pracowni”. Cz. 3”

19 stycznia 2026
artystki

Maria Baszkircew i obraz „W pracowni”. Cz. 2

Czytaj dalej „Maria Baszkircew i obraz „W pracowni”. Cz. 2”

13 stycznia 2026
artystki

Maria Baszkircew i obraz „W pracowni”. Cz. 1

Czytaj dalej „Maria Baszkircew i obraz „W pracowni”. Cz. 1”

9 stycznia 2026

Nowa książka już w sprzedaży!

prenumeratorka
  • O autorce
  • Książki+
    • Własna pracownia. Gdzie tworzyły artystki przełomu wieków
    • Samotnica. Dwa życia Marii Dulębianki
  • Spotkania i wydarzenia
  • Kontakt
  • Kontakt
  • Książki
  • O autorce
  • Spotkania i wydarzenia

© 2026 prenumeratorka

prenumeratorka

🌸 „Własna pracownia. Gdzie tworzyły artystki przełomu wieków” 🌸 „Samotnica. Dwa życia Marii Dulębianki” 🌸 sztuka, historia kobiet, dawna prasa 🌸

Chyba zaraz rzucę wszystko i zacznę szukać wzmi Chyba zaraz rzucę wszystko i zacznę szukać wzmianek o dalszych losach kotki Marleny... 😭
.
.
.
„Dobry Wieczór! Kurier Czerwony”, 1937, @bibliotekanarodowa
Czy słychać to wspaniałe skrzypienie? ✨ Ale Czy słychać to wspaniałe skrzypienie? ✨

Ale się ucieszyłam, gdy odkryłam, że w @ossolineum_znio mogę sobie przejrzeć zmikrofilmowane roczniki „Kobiety Współczesnej”. 

Uwielbiam to czasopismo, to istna kopalnia ciekawych materiałów. W bibliotekach cyfrowych brakuje paru roczników, a bardzo zależało mi na dotarciu do konkretnego numeru – z wywiadem, jakiego Tamara Łempicka udzieliła w swoim nowym paryskim atelier ✨✨✨ 

A co sobie pooglądałam przy okazji, to moje! Zaraz wrzucę do relacji zatrważająco aktualny artykuł o feminatywach. Tytuł mówi sam za siebie: „Antyfeministyczna gramatyka”.
Jakiś czas temu pochłonęła mnie historia Kazim Jakiś czas temu pochłonęła mnie historia Kazimiery Dziekońskiej – zapomnianej malarki, studentki Académie Julian, koleżanki Marii Baszkircew, pierwszej polskiej artystki w Ameryce. 

Kim była, jak potoczyły się jej losy? Starałam się to prześledzić w ostatnim artykule na blogu (zapraszam i polecam, Karolina Dzimira-Zarzycka). Znalazłam naprawdę wiele ciekawych materiałów – w tym szczerą relację malarki z pobytu w Bostonie z 1888 roku oraz... jej przepisy na ketchup opublikowane w 1925 roku w „Bluszczu” 🍅 

Czego nie znalazłam? Żadnego wizerunku Dziekońskiej. A wydawało mi się, że przeszukałam wszystko. Tymczasem już po publikacji tekstu napisała do mnie @martaorzeszyna, autorka książek i researcherka, przesyłając artykuł z amerykańskiej prasy z 1921 roku ilustrowany… fotografią artystki. Jeszcze raz bardzo dziękuję za podzielenie się tym materiałem! ❤️
Z serii: ulubione znaleziska w gazetkach, czyli ko Z serii: ulubione znaleziska w gazetkach, czyli kolaż z pisma „Świat” z 1932 roku 👩‍🎨 

Pamiętam, że znalazłam go jakoś na końcowym etapie pracy nad „Własną pracownią”. Powoli zabierałam się już wtedy za research do kolejnej części, dla odmiany zagrzebując się w prasie z dwudziestolecia. 

Książka była chyba już w składzie, ale udało się jeszcze na ostatniej prostej – dzięki cudotwórczej redaktorce @pplwskd, która miała cierpliwość do mojej dłuuuugiej listy ilustracji – dorzucić zdjęcie Zofii Stankiewiczówny (lewy dolny róg) do poświęconego jej rozdziału. 

Ale cały ten kolaż jest świetny! W drugim tomie chyba warto go opublikować w całości.
A co tam oglądałam na tej starożytnej maszynie A co tam oglądałam na tej starożytnej maszynie w @ossolineum_znio? Zmikrofilmowany maszynopis wspomnień Józefiny Pochwalskiej, córki Emilii de Laveaux. 

Tak to jest zawsze, że jedne poszukiwania prowadzą do drugich – i nagle się orientuję, że prowadzę jakieś zupełnie poboczne śledztwo. Ale wszystko się przydaje, jeśli nie teraz, to może później.

Post z dedykacją dla @iwonadem, niestrudzonej poszukiwaczki informacji o pierwszych studentkach ASP w Krakowie 🩷
Zakładam nową szpulę, kręcę korbką – i zaw Zakładam nową szpulę, kręcę korbką – i zawsze czuję wtedy lekki dreszczyk emocji... 

Mikrofilmy są mniej wygodne niż skany, ale bardziej dostępne niż oryginały. No i mają swój urok, tak samo jak czytelnia Działu Mikroform w @ossolineum_znio 🪴
Manifestując miłość do 🥚🥚🥚 Czyli moje Manifestując miłość do 🥚🥚🥚 Czyli moje ulubione wielkanocne pocztówki ze zbiorów @bibliotekanarodowa 🐣
Zapomnij o thermomixach i airfryerach! CZY MASZ AP Zapomnij o thermomixach i airfryerach! CZY MASZ APARAT DO GOTOWANIA JAJ? 🥚🥚🥚
Karykatury obrazów w prasie satyrycznej – może Karykatury obrazów w prasie satyrycznej – może nie zawsze wybitnie zabawne, ale naprawdę ciekawe, bo rejestrujące, na co zwracano uwagę na wystawie, co śmieszyło, jakie skojarzenia wzbudzało itd.
Pionierki w warszawskich biurach architektonicznyc Pionierki w warszawskich biurach architektonicznych – tym się ostatnio trochę zajmowałam 📏

Tutaj kilka ciekawych ogłoszeń oraz garść faktów na marginesie tekstu o szkole Bronisławy Marii Wiesiołowskiej, nad którym pracowałam w tym miesiącu: 

📐 wprowadzony przez nią kurs dla rysowniczek technicznych i pomocnic architekta szybko okazał się sukcesem, 

📐 w Warszawie schyłku XIX wieku pracowało w ten sposób co najmniej kilkadziesiąt kobiet, a zapotrzebowanie na pracowniczki w biurach architektów i inżynierów rosło, 

📐 pierwsza fala zatrudnień rysowniczek była związana z budową sieci kanalizacyjno-wodociągowej, prowadzoną pod kierunkiem angielskiego inżyniera Williama Heerleina Lindleya, a przede wszystkim związanymi z nią pracami nad planem miasta, 

📐 dwuletni kurs w szkole Wiesiołowskiej umożliwiał specjalizację w rysunku architektonicznym, a absolwentki miały zapewnione praktyki w biurach budowniczych i inżynierów.
Różne miałam plany, ale przez parę dni muszę Różne miałam plany, ale przez parę dni muszę trochę zwolnić – pozdrawiam z kanapy, rekonwalescentka. 

Może w wolnej chwili uda mi się za to zajrzeć wreszcie na @wikimedia_polska_wikipedia i dołączyć do tegorocznej edycji „(Nie)znane kobiety Wikipedii”. 

Akcja trwa jeszcze do końca marca. Celem jest wyrównanie proporcji płci na Wikipedii – bo dziś biogramy kobiet stanowią zaledwie 20% wszystkich haseł osobowych. 

Sama edytuję Wikipedię od 2019 roku (współzakładałam we Wrocławiu @kolektyw_kariatyda, kiedy to było!), ale przyznaję – robię to rzadko i z doskoku. Na początku tej przygody napisałam parę obszernych haseł biogramów artystek; teraz zdarza mi się raczej coś zaktualizować, poprawić albo dodać niewielką informację. 

Tym bardziej cenię marcową akcję, która co roku pozwala się zmobilizować do pracy. A dodatkową zachętą jest konkurs dla aktywnych wikipedystek i wikipedystów. Polecam!

Więcej informacji: 
https://wikimedia.pl/nieznane-kobiety-wikipedii-2026/
.
.
Na grafice: Gwen John, Rekonwalescentka, ok. 1915-1925, @ngadc
Jakie porady sercowe dałyby bohaterki moich ksią Jakie porady sercowe dałyby bohaterki moich książek? Zastanawiam się nad tym, odkąd w moje ręce wpadł nowy numer @miesiecznik_znak (prezent) 💘 

Wybory romantyczne, związki i relacje – to sprawy, które żywo mnie interesują w kontekście biografii artystycznych. Nie plotkarsko, nie w stylu tropienia skandalu, ale jako element prywatności, który po prostu silnie wpływa na życie i twórczość, na szanse, ograniczenia i kompromisy.

„Doprawdy im więcej żyję, tym się więcej przekonywam, że mąż jest najlepszym projektem, ale chyba i najtrudniejszym do zdobycia” – żartowała Leokadia Łempicka (niespokrewniona z Tamarą) w 1886 roku, opisując w liście do brata komplikacje czekające na młodą kobietę, która chce zarabiać na własne utrzymanie.

Kwestiom sercowym poświęciłam w dużej mierze końcówkę „Własnej pracowni”. Bardzo lubię początek rozdziału „Między kuchnią a sypialnią, a powiązanie obawy przed pędzlem z Freudem uważam za szczyt mojej błyskotliwości. Albo wybitny suchar XD

Ale szczególną słabość mam do tych pozytywnych historii – o partnerstwie i wspieraniu się nawzajem ponad wszystko, czego każdemu życzę. Pozdrawiam, żona z ponad dziesięcioletnim stażem :) CC: @kuba.zarzycki88
NA PERONIE – dzisiaj tak powinnam napisać, bo p NA PERONIE – dzisiaj tak powinnam napisać, bo pozdrawiam z pociągu!

🍊 Dziś po południu serdecznie zapraszam na spotkanie autorskie do @bwa_olsztyn. Spoiler alert: chyba będziemy miały z @justynaartym sukienki w tym samym kolorze. Mam nadzieję, że deszcz i chłód nikogo nie przestraszy. Rano zdążyłam już na zachętę powiedzieć dwa słowa o książce na falach @radioolsztyn. 

🍊 W tym tygodniu muszę skończyć artykuł o kursie technicznym w szkole Bronisławy Marii Wiesiołowskiej i rysowniczkach w biurach architektów na przełomie XIX wieku. Jak zwykle zakopałam się po uszy w materiale, głównie w prasie z epoki. Ale przy okazji kwerendy w @nationalmuseuminwarsaw znalazłam jeszcze taką ciekawą rzecz: fotograficzną reprodukcję portretu Zofii Szyller namalowanego przez Wiesiołowską w 1898 roku. Modelka była żoną znanego architekta Stefana Szyllera, który zaprojektował m.in. gmachy Zachęty i Politechniki Warszawskiej – i który także przyjmował na praktyki absolwentki kursu. 

🍊 Wrócę też jeszcze na chwilkę do Kazimiery Dziekońskiej, o której pisałam ostatnio na blogu. Kiedy wydawało mi się, że przeszukałam już naprawdę wszelkie możliwe źródła – wtedy wkroczyła @martaorzeszyna i przesłała mi... wywiad z amerykańskiej gazety z lat 20. ilustrowany portretem artystki!!! Jeszcze raz bardzo dziękuję ♥️♥️♥️ Czas więc uaktualnić artykuł i przygotowanie wpis z wizerunkiem Dziekońskiej, którego mi tak strasznie brakowało.
Halo, Olsztyn! Już jutro będę miała ogromną p Halo, Olsztyn! Już jutro będę miała ogromną przyjemność zawitać do @bwa_olsztyn i porozmawiać o pracowniach artystek z @justynaartym ✨ Serdecznie zapraszam!
Na marginesie pisania artykułu o kursie techniczn Na marginesie pisania artykułu o kursie technicznym w szkole Bronisławy Marii Wiesiołowskiej i pierwszych kobietach w warszawskich biurach architektów na przełomie XIX i XX wieku – statystyki pokazujące m.in. liczbę ARCHITEKTEK w Stanach Zjednoczonych. 

Jakieś zawody albo liczby Was szczególnie zaskoczyły?
Nie ukrywam: bardzo lubię pracować na skanach do Nie ukrywam: bardzo lubię pracować na skanach dokumentów. To wygodne – powiększyć sobie rękopis, obrócić, obejrzeć dokładnie na ekranie własnego laptopa, wrócić do tego w każdej chwili. Nie muszę nigdzie jechać przez pół Polski, nie ograniczają mnie godziny pracy danej instytucji. A możliwości przeszukiwania prasy w bibliotekach cyfrowych wielbię nieustannie. 

Może tego nauczyła mnie praca nad pierwszą książką – w środku pandemii, gdy dostęp do tylu miejsc był ograniczony, nie mówiąc już o podróżowaniu. Wtedy skany doceniłam jeszcze bardziej. Ogromny zbiór materiałów związanych z Dulębianką przechowywany we Lwowie poznałam na przykład dzięki digitalizacji wykonanej przez @ossolineum_znio.

Ale... Ale jeśli raz na jakiś czas muszę przewertować jakieś archiwalia własnymi rękami, to jednak jest to magia 🪄 I już żałuję, że w drugiej części „Własnej pracowni” wykorzystam tylko ułamek skarbów, na które natrafiłam podczas kwerendy w Zbiorach Fotografii i Ikonografii @nationalmuseuminwarsaw ✨
Co mam teraz na warsztacie? 💫 Pomyślałam, ż Co mam teraz na warsztacie? 💫

Pomyślałam, że raz na jakiś czas – w planie idealnym: co poniedziałek – postaram się dawać znać, nad czym akurat pracuję. Sama lubię, gdy inni twórcy pokazują swoje działania od kuchni. A kto wie, może mnie to zmobilizuje do regularnych wpisów? 

No to zaczynamy 💫

1️⃣ Pionierki w warszawskich biurach architektonicznych

Na ten temat trafiłam podczas pisania ostatniej książki. W 1894 roku malarka Bronisława Maria Wiesiołowska wprowadziła w swojej szkole artystycznej specjalny kurs rysunku technicznego. Chciała w ten sposób przygotować uczennice do pracy w biurach architektów i inżynierów, gdzie zaczęto w tym czasie zatrudniać kobiety. Przeglądam więc prasę z tego okresu i szukam informacji o zawodowych rysowniczkach, stawkach, warunkach pracy itd. 

Artykuł przygotowuję na zaproszenie dr Agaty Wójcik @instablog_o_herstorii_designu (dziękuję!), a tekst ukaże się w czasopiśmie „Studia de Arte et Educatione”. 

2️⃣ Kwerenda w Zbiorach Fotografii i Ikonografii @nationalmuseuminwarsaw 

A właściwie ciąg dalszy kwerendy, bo miałam tam już okazję poszperać miesiąc temu. Sprawdzam materiały związane z Michaliną Krzyżanowską i Olgą Niewską, czyli bohaterkami drugiej części „Własnej pracowni”. 

Ostatnio przy okazji zajrzałam też do teki Wiesiołowskiej – raz, bo pisałam o niej w pierwszej części książki; dwa, bo liczyłam na znalezienie czegoś do wspomnianego wyżej artykułu; trzy, bo... kupiłam na OLX-ie jej obraz! Co jest zresztą tematem na dłuższy wpis. 

3️⃣ Spotkanie w autorskie w Ciechanowie 

W środę wybieram się do @mbp_ciechanow, gdzie kiedyś miałam już ogromną przyjemność gościć z biografią Dulębianki. 11 marca 2026 o godz. 17.00 opowiem tam o pracowniach artystek. Zapraszam!

https://mbpciech.info/2026/03/02/spotkanie-autorskie-z-karolina-dzimira-zarzycka-11-03-2026r-godz-17-00/
Plan na marzec: @mbp_ciechanow oraz @bwa_olsztyn 👩‍🎨 Serdecznie zapraszam!
Koniec przerwy, szykuję się do pierwszych spotka Koniec przerwy, szykuję się do pierwszych spotkań autorskich w tym roku ✨ 

Bardzo się cieszę, że zacznę od @mbp_ciechanow – gdzie kiedyś miałam już ogromną przyjemność gościć z biografią Dulębianki. Już w przyszłą środę, 11 marca 2026 o godz. 17.00 opowiem tam o pracowniach artystek 👩‍🎨

https://mbpciech.info/2026/03/02/spotkanie-autorskie-z-karolina-dzimira-zarzycka-11-03-2026r-godz-17-00/
POV: Jesteś polską artystką w Ameryce na przeł POV: Jesteś polską artystką w Ameryce na przełomie XIX i XX wieku 👩‍🎨🗽🇺🇸 

Kim była Kazimiera Dziekońska? Artykuł i źródła ilustracji wykorzystanych w rolce:
https://prenumeratorka.pl/kazimiera-dziekonska-pierwsza-polska-artystka-w-ameryce/
Obserwuj na Instagramie

Menu

  • O autorce
  • Książki+
    • Własna pracownia. Gdzie tworzyły artystki przełomu wieków
    • Samotnica. Dwa życia Marii Dulębianki
  • Spotkania i wydarzenia
  • Kontakt

Kontakt

                  

Przedsięwzięcie finansowane w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności (KPO) ze środków Unii Europejskiej – NextGenerationEU w ramach inwestycji A2.5.1 „Program wspierania działalności podmiotów sektora kultury i przemysłów kreatywnych na rzecz stymulowania ich rozwoju”

prenumeratorka

© 2026 prenumeratorka

Dumnie wspierane przez WordPress | Motyw: Blover stworzony przez BlogOnYourOwn.com.