Przejdź do treści
prenumeratorka
  • O autorce
  • Książki+
    • Własna pracownia. Gdzie tworzyły artystki przełomu wieków
    • Samotnica. Dwa życia Marii Dulębianki
  • Spotkania i wydarzenia
  • Kontakt

Tag: Maria Dulębianka

artystki | Dulębianka

Dulębianka u Kieślowskiego

Czytaj dalej „Dulębianka u Kieślowskiego”

12 listopada 2025
artystki | emancypantki | pionierki | polityczki

„Samotnica. Dwa życia Marii Dulębianki”

Czytaj dalej „„Samotnica. Dwa życia Marii Dulębianki””

1 maja 2022

Nowa książka już w sprzedaży!

prenumeratorka
  • O autorce
  • Książki+
    • Własna pracownia. Gdzie tworzyły artystki przełomu wieków
    • Samotnica. Dwa życia Marii Dulębianki
  • Spotkania i wydarzenia
  • Kontakt
  • Kontakt
  • Książki
  • O autorce
  • Spotkania i wydarzenia

© 2025 prenumeratorka

prenumeratorka

🌸 „Własna pracownia. Gdzie tworzyły artystki przełomu wieków” 🌸 „Samotnica. Dwa życia Marii Dulębianki” 🌸 sztuka, historia kobiet, dawna prasa 🌸
Jeśli szukasz prezentu dla kogoś, kto: 🎀 inte Jeśli szukasz prezentu dla kogoś, kto: 🎀 interesuje się sztuką, 🎀 lubi historie o ciekawych bohaterkach, 🎀 ceni pięknie wydane i bogato ilustrowane książki – to już wiesz, co położyć pod choinką! 🎄 „Własna pracownia. Gdzie tworzyły artystki przełomu wieków” (@wydawnictwo_marginesy) to nie kolejna książka wyliczająca biogramy artystek, lecz nowe spojrzenie na pracę malarek i rzeźbiarek – zarówno tych słynnych, jak zupełnie zapomnianych.
Piec 🔥 Niby drobnostka, ale jak malować czy rz Piec 🔥 Niby drobnostka, ale jak malować czy rzeźbić, stojąc godzinami w zimnie? Jeśli przypatrzymy się obrazom i fotografiom ukazującym wnętrza pracowni, bardzo często dostrzeżemy tam mniej lub bardziej elegancki piecyk. 🥶 Szczególnie chłodne były pracownie rzeźbiarek, zwykle położone na parterze, często w oficynach czy barakach narażonych na przeciągi. Aniela Pająkówna donosiła w jednym z listów pisanych z Paryża w grudniu 1890 roku: „Wszystko byłoby dobrze, tylko że [Tola] Cert[owicz] od kilku dni jest niezdrowa, jakieś reumatyzmy ma w nogach i w plecach. Podobno z powodu wilgoci w jej pracowni. Nie chce się leczyć, wychodzi pomimo zimna lekko ubrana i chodzi ciągle, pomimo że doktorka kazała jej leżeć. Nie wiem, jak to dalej będzie i martwi mnie to bardzo”. 🥶 Problem miały też kopistki. Amerykańska malarka May Alcott Nieriker – autorka poradnika „Studying Art Abroad, and How to Do It Cheaply” (Boston 1879) – ostrzegała rodaczki przed warunkami panującymi w rzymskich muzeach: „wykonywanie kopii w wielkich galeriach jest wprost niemożliwe w zimnych miesiącach, ponieważ nie ma tam niczego poza malutkim scaldino, czyli grzejnikiem, który w żaden sposób nie wpływa na temperaturę w salach z kamienną podłogą ani nie chroni przed reumatyzmem, który jest zmorą wytrwałych kopistów we Włoszech”. Więcej takich historii w książce „Własna pracownia. Gdzie tworzyły artystki przełomu wieków” 🎀 . . . Lotten Rönquist, Wnętrze pracowni, 1892, @nationalmuseumswe
🍊 Autopromocja, czyli książki polecają się 🍊 Autopromocja, czyli książki polecają się na prezent (i nie tylko) 🍊 🎀 „Własna pracownia. Gdzie tworzyły artystki przełomu wieków” – ogrom ciekawych historii, mnóstwo bohaterek (artystki polskie i zagraniczne, słynne i mniej znane) oraz wędrówka po przeróżnych pracowniach: od luksusowych atelier po skromne mansardy. https://marginesy.com.pl/sklep/produkt/134741/wlasna-pracownia?idcat=0 🎀 „ Samotnica. Dwa życia Marii Dulębianki” – wciągająca biografia malarki, działaczki społecznej i politycznej, feministki i partnerki Marii Konopnickiej. Po lekturze trudno się nie zapisać do fanklubu Dulębianki! Książka znalazła się w finale Górnośląskiej Nagrody Literackiej „Juliusz” dla najlepszej biografii roku 2022 oraz na długiej liście nominacji do Nagrody Conrada dla najlepszego debiutu prozatorskiego. https://marginesy.com.pl/sklep/produkt/133549/samotnica?idcat=0
NOWE KSIĄŻKI NA GWIAZDKĘ! 🎁 Dołączam się NOWE KSIĄŻKI NA GWIAZDKĘ! 🎁 Dołączam się do poleceń, „Własna pracownia” idealnie nadaje się na prezent! 🎁 A „Biesiada Literacka” w grudniu 1911 roku polecała między innymi „Anię z Zielonego Wzgórza” – świeżo przetłumaczoną nowość dla młodzieży, wydaną w Kanadzie raptem trzy lata wcześniej. CC: @wydawnictwo_marginesy 🎄
Z cyklu: ładne rzeczy znalezione zupełnie przypa Z cyklu: ładne rzeczy znalezione zupełnie przypadkowo 🎄 Wzór w sam raz na papier świąteczny, prawda? Pakowałabym! 🎁 . . . Tapeta, Hartmann Risler et Cie (Rixheim), 1800, Bibliothèque nationale de France | @gallicabnf
Postanowienie na przyszły rok: nauczyć się taki Postanowienie na przyszły rok: nauczyć się takiej autopromocji ✨ . . . D. E. Brante, Potrójny autoportret: artystka malująca, rzeźbiąca i muzykująca, ok. 1815-1820, kolekcja prywatna
Halo, Wrocław! W najbliższą sobotę zapraszam n Halo, Wrocław! W najbliższą sobotę zapraszam na Wrocławskie Targi Dobrych Książek w Hali Stulecia 📚 Między godziną 13 a 14 znajdziecie mnie na stoisku @wydawnictwo_marginesy (nr 37), gdzie będę podpisywała książki 🎁
Jaka to radość – zobaczyć dobre znajome na wy Jaka to radość – zobaczyć dobre znajome na wystawie „Kwestia kobieca 1550-2025” w @msnwarszawa 💫 Jeśli chcecie wiedzieć o nich więcej, niezmiennie polecam moją ostatnią książkę! Trochę się bałam, że tak duża rozpiętość czasowa sprawi, że to będzie po prostu przebieżka przez epoki. Zupełnie niepotrzebnie! Narracja została poprowadzona w przemyślany sposób, a przemieszanie dzieł dawnych i współczesnych artystek zadziałało znakomicie. Na pewno jeszcze tam wrócę, bo bardzo chciałabym zobaczyć na żywo obraz Marii Baszkircew „W pracowni” z Muzeum Sztuki w Dnieprze, który ze względu na zagrożenia wojenne dotrze z Ukrainy dopiero w grudniu.
Jak ja lubię ten obraz! Do zobaczenia na wystawie Jak ja lubię ten obraz! Do zobaczenia na wystawie „Kwestia kobieca 1550-2025” w @msnwarszawa 💫 . . . Marie-Nicole Vestier-Dumont, Autorka przy swoich zajęciach, ok. 1791, Musée de la Révolution française - Domaine de Vizille | @domainedevizille
@thegreatwomenartists + @wydawnictwo_marginesy + @ @thegreatwomenartists + @wydawnictwo_marginesy + @msnwarszawa = ❤️
150 lat temu urodził się Xawery Dunikowski. Co g 150 lat temu urodził się Xawery Dunikowski. Co go łączy z wrocławskimi rzeźbiarkami? Kim była Łucja Skomorowska? Skrótowa odpowiedź w poście, dłuższa w artykule, który przygotowałam na zaproszenie Fundacji @art_transparent 💫
Team Boznańska czy team Pająkówna? Tydzień te Team Boznańska czy team Pająkówna? Tydzień temu obejrzałam niewielki pokaz prac Boznańskiej w @nationalmuseuminwarsaw, na którym nieco zaskoczył mnie podpis pod jednym z obrazów. Nie wytrzymałam długo i już w pociągu do Wrocławia zaczęłam się nad tym zastanawiać, szperać, porównywać 🕵 W poście najważniejsze ustalenia, a na blogu dłuższe śledztwo: https://prenumeratorka.pl/pajakowna-czy-boznanska-zagadka-pewnego-portretu/
„W przyszłym tygodniu będzie już spokojniej” – powtarzam sobie od września. Na razie ani razu się nie sprawdziło, bo tej jesieni zmagam się z prawdziwą klęska urodzaju 💫 W piątek, kiedy zamykałam mój maraton spotkań autorskich ostatnim wydarzeniem w Warszawie, dostałam wiadomość o przyznaniu stypendium KPO na „Rozwój kompetencji w zakresie popularyzacji historii i sztuki w Internecie”. Co z tego wyniknie? Raz, działania na blogu: więcej rozbudowanych artykułów i atrakcyjnych treści w mediach społecznościowych, utrzymanie i uporządkowanie strony internetowej itd. Dwa, poprawa jakości różnych aspektów pracy online: od subskrypcji Canva Pro, po zakup mikrofonu i kamery internetowej – żebym się już nigdy nie musiała zastanawiać, czy na pewno dobrze mnie widać i słychać w czasie wywiadu lub wykładu. ___________ Przedsięwzięcie finansowane w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności (KPO) ze środków Unii Europejskiej – NextGenerationEU w ramach inwestycji A2.5.1 „Program wspierania działalności podmiotów sektora kultury i przemysłów kreatywnych na rzecz stymulowania ich rozwoju”. #KorzyściDlaCiebie #NextGenerationEU #FunduszeUE #KPO
Maria Dulębianka i Krzysztof Kieślowski – jak Maria Dulębianka i Krzysztof Kieślowski – jak to się łączy? Odpowiedzi należy szukać w drugiej minucie filmu „Dekalog II” 🕵‍♀ 🔎 Nakręcony w 1988 roku „Dekalog II” jest kolejną częścią słynnego cyklu Krzysztofa Kieślowskiego. W drugiej scenie oglądamy starszego mężczyznę (Aleksander Bardini) krzątającego się po mieszkaniu. Dogląda kaktusów na przeszklonym balkonie, mija klatkę z papużką i akwarium z rybkami, wreszcie podchodzi do biurka. Na ciemnej ścianie wisi parę zdjęć i obrazów. 🔎 A wśród nich – „Autoportret ze skrzypcami” Marii Dulębianki. 🔎 Na pewno nie był to przypadkowy wybór, ponieważ bohaterką filmu jest młoda skrzypaczka (Krystyna Janda). Mieszkanie z obrazem nie należy co prawda do niej, a do jej sąsiada, ordynatora szpitala. Ich losy niebawem się jednak splotą. 🔎 Uwielbiam takie odkrycia, ale zaznaczam: to nie jest moje. Napisała do mnie przemiła Czytelniczka, Pani Matylda Szerement, która wypatrzyła autoportret podczas oglądania filmu – obraz znajomy, bo zapamiętany z książki „Samotnica. Dwa życia Marii Dulębianki”. Jeszcze raz dziękuję za wiadomość! 🔎 Powiedzieć, że się ucieszyłam, to nic nie powiedzieć. Po pierwsze, z wielkim zainteresowaniem śledzę wszelkie nowe informacje o Dulębiance (jeśli ktoś ma dla mnie jakąś ciekawostkę, zapraszam do kontaktu!). Po drugie, to ogromna satysfakcja, że losy Marii i jej twórczość stają się coraz lepiej znane – i ja także mam w tym swój udział. Dłuższa relacja na blogu: https://prenumeratorka.pl/dulebianka-u-kieslowskiego/
Tak wyobrażam sobie Annę Bilińską, gdy 14 kwie Tak wyobrażam sobie Annę Bilińską, gdy 14 kwietnia 1883 roku rozgląda się po swoim pierwszym samodzielnie wynajętym paryskim mieszkanku i zapisuje w dzienniku: „Bardzo mi się podoba mój malutki pokoik. Czysto i bardzo wygodnie. Wprawdzie z okien widać tylko kominy, a przy wielkim wychyleniu się zaledwie ostatnie piętro przeciwległego domu, okienka bowiem mam w suficie skośnym, jak zwykle na poddaszu. Za to malować można wybornie!” ☁ . . . Laurits Andersen Ring, Dziewczyna patrząca przez okno, 1885, @nasjonalmuseet
Wczoraj miałam niezwykłą przygodę – wzięła Wczoraj miałam niezwykłą przygodę – wzięłam udział w otwarciu wystawy „Olga Boznańska. Jak zostać artystką i nie umrzeć z głodu” w @sejmrp ✨ Dzięki determinacji posłanki @jolanta_niezgodzka wystawa prezentowana będzie przez tydzień w głównym holu Sejmu. Myślę, że dla nas obu to w pewien sposób symboliczne zamknięcie Roku Olgi Boznańskiej i działań, które podjęłyśmy dwa lata temu, zaczynając starania o wybór patronki roku 2025. Co tu dużo mówić, piękne zakończenie! Koncepcja wystawy i przygotowany przeze mnie tekst powstały w dużej mierze na podstawie materiałów zebranych do książki „Własna pracownia. Gdzie tworzyły artystki przełomu wieków” (@wydawnictwo_marginesy). Wystawa została zaprojektowana przez Sabinę Sokół @sabi.sokol. Wiosną pokazywana była w centrum Wrocławia, a za koordynację całości odpowiadała wtedy Karolina Leontowicz @ruta_leonka We wrześniu anglojęzyczna wersja prezentowana była na kampusie @ualberta w ramach wydarzeń promujących polską kulturę organizowanych przez Wirth Institute for Austrian and Central European Studies. Więcej informacji na stronie sejmowej: https://www.sejm.gov.pl/Sejm10.nsf/komunikat.xsp?documentId=D524306161299980C1258D3900409CC8&
„Wiedźma” się Wam spodobała, chodźmy więc „Wiedźma” się Wam spodobała, chodźmy więc do atelier artystki 🧹
@nationalmuseuminwarsaw + @wydawnictwo_marginesy + @nationalmuseuminwarsaw + @wydawnictwo_marginesy + m.in. mój tekst = absolutnie piękny kalendarz na rok 2026 💙 🐒 Dawno, dawno temu – w czerwcu, ale kiedy to było! – dostałam bardzo miłą propozycję: mogłam wybrać jeden ze wskazanych obrazów i coś o nim napisać. Tak powstał krótki esej o malarstwie Gabriela Maxa i jego fascynacji małpami. 🐒 W kalendarzu królują zwierzęta, bo to zapowiedź wystawy „Bestiariusz” zaplanowanej na przełom 2026 i 2027 roku. Publikację można już ponoć kupić w @ksiegarniamnw.
Ma miotłę – od razu widać, że to wiedźma, p Ma miotłę – od razu widać, że to wiedźma, prawda?🧹 Ale czy ktoś by się spodziewał, jak wyglądają jej przygotowania na sabat czarownic w noc Walpurgii? Oto siedzi naga na skale i... obcina sobie paznokcie wielkimi nożycami 🧙‍♀️ Taką wiedźmę wyrzeźbiła z marmuru w 1895 roku w Wiedniu młodziutka artystka Teresa Feodorowna Ries. Gdy kolejnej wiosny pokazała swoją pracę w Künstlerhausie, wywołała nie lada zdumienie i oburzenie. Rzeźba spodobała się jednak Franciszkowi Józefowi, a rzeźbiarkę przedstawiono cesarzowi zwiedzającemu wystawę. Ries z dnia na dzień stała się sławna. . . . Rzeźba Teresy Feodorowny Ries „Wiedźma” („Wiedźma przygotowująca się na Noc Walpurgii”) na wystawie w wiedeńskim Künstlerhausie, 1896, @wienmuseum
Wczorajsze popołudnie spędziłam w @muzeumpanata Wczorajsze popołudnie spędziłam w @muzeumpanatadeusza, oddziale @ossolineum_znio ✨ Bardzo się cieszę, że właśnie tam mogłam porozmawiać z Moniką Piotrowską-Marchewą o „Własnej pracowni”. Niemała część tej książki powstała nie gdzie indziej, a w Osso! Jeszcze raz dziękuję, @milkamilkaj!
Obserwuj na Instagramie

Menu

  • O autorce
  • Książki+
    • Własna pracownia. Gdzie tworzyły artystki przełomu wieków
    • Samotnica. Dwa życia Marii Dulębianki
  • Spotkania i wydarzenia
  • Kontakt

Kontakt

                  

Przedsięwzięcie finansowane w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności (KPO) ze środków Unii Europejskiej – NextGenerationEU w ramach inwestycji A2.5.1 „Program wspierania działalności podmiotów sektora kultury i przemysłów kreatywnych na rzecz stymulowania ich rozwoju”

prenumeratorka

© 2025 prenumeratorka

Dumnie wspierane przez WordPress | Motyw: Blover stworzony przez BlogOnYourOwn.com.