Przejdź do treści
prenumeratorka
  • O autorce
  • Książki+
    • Własna pracownia. Gdzie tworzyły artystki przełomu wieków
    • Samotnica. Dwa życia Marii Dulębianki
  • Spotkania i wydarzenia
  • Kontakt

Pani

Bluszcz | Kobieta w Świecie i w Domu | moda | Moja Przyjaciółka | Pani | Przegląd Mody

Na plaży i na korcie, czyli najbardziej wakacyjne okładki

Czytaj dalej „Na plaży i na korcie, czyli najbardziej wakacyjne okładki”

14 sierpnia 2020
artystki | Bluszcz | motoryzacja | Pani | pionierki

„Malarka – szoferką”. Zofia Fedorowicz w Paryżu

Czytaj dalej „„Malarka – szoferką”. Zofia Fedorowicz w Paryżu”

30 czerwca 2020
artystki | Bluszcz | moda | Pani

„Moda nie jest to błaha rzecz”. Irena Pokrzywnicka na łamach „Pani”

Czytaj dalej „„Moda nie jest to błaha rzecz”. Irena Pokrzywnicka na łamach „Pani””

17 czerwca 2020

Nowa książka już w sprzedaży!

prenumeratorka
  • O autorce
  • Książki+
    • Własna pracownia. Gdzie tworzyły artystki przełomu wieków
    • Samotnica. Dwa życia Marii Dulębianki
  • Spotkania i wydarzenia
  • Kontakt
  • Kontakt
  • Książki
  • O autorce
  • Spotkania i wydarzenia

© 2025 prenumeratorka

prenumeratorka

🌸 „Własna pracownia. Gdzie tworzyły artystki przełomu wieków” 🌸 „Samotnica. Dwa życia Marii Dulębianki” 🌸 sztuka, historia kobiet, dawna prasa 🌸
Jeśli szukasz prezentu dla kogoś, kto: 🎀 inte Jeśli szukasz prezentu dla kogoś, kto: 🎀 interesuje się sztuką, 🎀 lubi historie o ciekawych bohaterkach, 🎀 ceni pięknie wydane i bogato ilustrowane książki – to już wiesz, co położyć pod choinką! 🎄 „Własna pracownia. Gdzie tworzyły artystki przełomu wieków” (@wydawnictwo_marginesy) to nie kolejna książka wyliczająca biogramy artystek, lecz nowe spojrzenie na pracę malarek i rzeźbiarek – zarówno tych słynnych, jak zupełnie zapomnianych.
Piec 🔥 Niby drobnostka, ale jak malować czy rz Piec 🔥 Niby drobnostka, ale jak malować czy rzeźbić, stojąc godzinami w zimnie? Jeśli przypatrzymy się obrazom i fotografiom ukazującym wnętrza pracowni, bardzo często dostrzeżemy tam mniej lub bardziej elegancki piecyk. 🥶 Szczególnie chłodne były pracownie rzeźbiarek, zwykle położone na parterze, często w oficynach czy barakach narażonych na przeciągi. Aniela Pająkówna donosiła w jednym z listów pisanych z Paryża w grudniu 1890 roku: „Wszystko byłoby dobrze, tylko że [Tola] Cert[owicz] od kilku dni jest niezdrowa, jakieś reumatyzmy ma w nogach i w plecach. Podobno z powodu wilgoci w jej pracowni. Nie chce się leczyć, wychodzi pomimo zimna lekko ubrana i chodzi ciągle, pomimo że doktorka kazała jej leżeć. Nie wiem, jak to dalej będzie i martwi mnie to bardzo”. 🥶 Problem miały też kopistki. Amerykańska malarka May Alcott Nieriker – autorka poradnika „Studying Art Abroad, and How to Do It Cheaply” (Boston 1879) – ostrzegała rodaczki przed warunkami panującymi w rzymskich muzeach: „wykonywanie kopii w wielkich galeriach jest wprost niemożliwe w zimnych miesiącach, ponieważ nie ma tam niczego poza malutkim scaldino, czyli grzejnikiem, który w żaden sposób nie wpływa na temperaturę w salach z kamienną podłogą ani nie chroni przed reumatyzmem, który jest zmorą wytrwałych kopistów we Włoszech”. Więcej takich historii w książce „Własna pracownia. Gdzie tworzyły artystki przełomu wieków” 🎀 . . . Lotten Rönquist, Wnętrze pracowni, 1892, @nationalmuseumswe
🍊 Autopromocja, czyli książki polecają się 🍊 Autopromocja, czyli książki polecają się na prezent (i nie tylko) 🍊 🎀 „Własna pracownia. Gdzie tworzyły artystki przełomu wieków” – ogrom ciekawych historii, mnóstwo bohaterek (artystki polskie i zagraniczne, słynne i mniej znane) oraz wędrówka po przeróżnych pracowniach: od luksusowych atelier po skromne mansardy. https://marginesy.com.pl/sklep/produkt/134741/wlasna-pracownia?idcat=0 🎀 „ Samotnica. Dwa życia Marii Dulębianki” – wciągająca biografia malarki, działaczki społecznej i politycznej, feministki i partnerki Marii Konopnickiej. Po lekturze trudno się nie zapisać do fanklubu Dulębianki! Książka znalazła się w finale Górnośląskiej Nagrody Literackiej „Juliusz” dla najlepszej biografii roku 2022 oraz na długiej liście nominacji do Nagrody Conrada dla najlepszego debiutu prozatorskiego. https://marginesy.com.pl/sklep/produkt/133549/samotnica?idcat=0
NOWE KSIĄŻKI NA GWIAZDKĘ! 🎁 Dołączam się NOWE KSIĄŻKI NA GWIAZDKĘ! 🎁 Dołączam się do poleceń, „Własna pracownia” idealnie nadaje się na prezent! 🎁 A „Biesiada Literacka” w grudniu 1911 roku polecała między innymi „Anię z Zielonego Wzgórza” – świeżo przetłumaczoną nowość dla młodzieży, wydaną w Kanadzie raptem trzy lata wcześniej. CC: @wydawnictwo_marginesy 🎄
Z cyklu: ładne rzeczy znalezione zupełnie przypa Z cyklu: ładne rzeczy znalezione zupełnie przypadkowo 🎄 Wzór w sam raz na papier świąteczny, prawda? Pakowałabym! 🎁 . . . Tapeta, Hartmann Risler et Cie (Rixheim), 1800, Bibliothèque nationale de France | @gallicabnf
Postanowienie na przyszły rok: nauczyć się taki Postanowienie na przyszły rok: nauczyć się takiej autopromocji ✨ . . . D. E. Brante, Potrójny autoportret: artystka malująca, rzeźbiąca i muzykująca, ok. 1815-1820, kolekcja prywatna
Halo, Wrocław! W najbliższą sobotę zapraszam n Halo, Wrocław! W najbliższą sobotę zapraszam na Wrocławskie Targi Dobrych Książek w Hali Stulecia 📚 Między godziną 13 a 14 znajdziecie mnie na stoisku @wydawnictwo_marginesy (nr 37), gdzie będę podpisywała książki 🎁
Jaka to radość – zobaczyć dobre znajome na wy Jaka to radość – zobaczyć dobre znajome na wystawie „Kwestia kobieca 1550-2025” w @msnwarszawa 💫 Jeśli chcecie wiedzieć o nich więcej, niezmiennie polecam moją ostatnią książkę! Trochę się bałam, że tak duża rozpiętość czasowa sprawi, że to będzie po prostu przebieżka przez epoki. Zupełnie niepotrzebnie! Narracja została poprowadzona w przemyślany sposób, a przemieszanie dzieł dawnych i współczesnych artystek zadziałało znakomicie. Na pewno jeszcze tam wrócę, bo bardzo chciałabym zobaczyć na żywo obraz Marii Baszkircew „W pracowni” z Muzeum Sztuki w Dnieprze, który ze względu na zagrożenia wojenne dotrze z Ukrainy dopiero w grudniu.
Jak ja lubię ten obraz! Do zobaczenia na wystawie Jak ja lubię ten obraz! Do zobaczenia na wystawie „Kwestia kobieca 1550-2025” w @msnwarszawa 💫 . . . Marie-Nicole Vestier-Dumont, Autorka przy swoich zajęciach, ok. 1791, Musée de la Révolution française - Domaine de Vizille | @domainedevizille
@thegreatwomenartists + @wydawnictwo_marginesy + @ @thegreatwomenartists + @wydawnictwo_marginesy + @msnwarszawa = ❤️
150 lat temu urodził się Xawery Dunikowski. Co g 150 lat temu urodził się Xawery Dunikowski. Co go łączy z wrocławskimi rzeźbiarkami? Kim była Łucja Skomorowska? Skrótowa odpowiedź w poście, dłuższa w artykule, który przygotowałam na zaproszenie Fundacji @art_transparent 💫
Team Boznańska czy team Pająkówna? Tydzień te Team Boznańska czy team Pająkówna? Tydzień temu obejrzałam niewielki pokaz prac Boznańskiej w @nationalmuseuminwarsaw, na którym nieco zaskoczył mnie podpis pod jednym z obrazów. Nie wytrzymałam długo i już w pociągu do Wrocławia zaczęłam się nad tym zastanawiać, szperać, porównywać 🕵 W poście najważniejsze ustalenia, a na blogu dłuższe śledztwo: https://prenumeratorka.pl/pajakowna-czy-boznanska-zagadka-pewnego-portretu/
„W przyszłym tygodniu będzie już spokojniej” – powtarzam sobie od września. Na razie ani razu się nie sprawdziło, bo tej jesieni zmagam się z prawdziwą klęska urodzaju 💫 W piątek, kiedy zamykałam mój maraton spotkań autorskich ostatnim wydarzeniem w Warszawie, dostałam wiadomość o przyznaniu stypendium KPO na „Rozwój kompetencji w zakresie popularyzacji historii i sztuki w Internecie”. Co z tego wyniknie? Raz, działania na blogu: więcej rozbudowanych artykułów i atrakcyjnych treści w mediach społecznościowych, utrzymanie i uporządkowanie strony internetowej itd. Dwa, poprawa jakości różnych aspektów pracy online: od subskrypcji Canva Pro, po zakup mikrofonu i kamery internetowej – żebym się już nigdy nie musiała zastanawiać, czy na pewno dobrze mnie widać i słychać w czasie wywiadu lub wykładu. ___________ Przedsięwzięcie finansowane w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności (KPO) ze środków Unii Europejskiej – NextGenerationEU w ramach inwestycji A2.5.1 „Program wspierania działalności podmiotów sektora kultury i przemysłów kreatywnych na rzecz stymulowania ich rozwoju”. #KorzyściDlaCiebie #NextGenerationEU #FunduszeUE #KPO
Maria Dulębianka i Krzysztof Kieślowski – jak Maria Dulębianka i Krzysztof Kieślowski – jak to się łączy? Odpowiedzi należy szukać w drugiej minucie filmu „Dekalog II” 🕵‍♀ 🔎 Nakręcony w 1988 roku „Dekalog II” jest kolejną częścią słynnego cyklu Krzysztofa Kieślowskiego. W drugiej scenie oglądamy starszego mężczyznę (Aleksander Bardini) krzątającego się po mieszkaniu. Dogląda kaktusów na przeszklonym balkonie, mija klatkę z papużką i akwarium z rybkami, wreszcie podchodzi do biurka. Na ciemnej ścianie wisi parę zdjęć i obrazów. 🔎 A wśród nich – „Autoportret ze skrzypcami” Marii Dulębianki. 🔎 Na pewno nie był to przypadkowy wybór, ponieważ bohaterką filmu jest młoda skrzypaczka (Krystyna Janda). Mieszkanie z obrazem nie należy co prawda do niej, a do jej sąsiada, ordynatora szpitala. Ich losy niebawem się jednak splotą. 🔎 Uwielbiam takie odkrycia, ale zaznaczam: to nie jest moje. Napisała do mnie przemiła Czytelniczka, Pani Matylda Szerement, która wypatrzyła autoportret podczas oglądania filmu – obraz znajomy, bo zapamiętany z książki „Samotnica. Dwa życia Marii Dulębianki”. Jeszcze raz dziękuję za wiadomość! 🔎 Powiedzieć, że się ucieszyłam, to nic nie powiedzieć. Po pierwsze, z wielkim zainteresowaniem śledzę wszelkie nowe informacje o Dulębiance (jeśli ktoś ma dla mnie jakąś ciekawostkę, zapraszam do kontaktu!). Po drugie, to ogromna satysfakcja, że losy Marii i jej twórczość stają się coraz lepiej znane – i ja także mam w tym swój udział. Dłuższa relacja na blogu: https://prenumeratorka.pl/dulebianka-u-kieslowskiego/
Tak wyobrażam sobie Annę Bilińską, gdy 14 kwie Tak wyobrażam sobie Annę Bilińską, gdy 14 kwietnia 1883 roku rozgląda się po swoim pierwszym samodzielnie wynajętym paryskim mieszkanku i zapisuje w dzienniku: „Bardzo mi się podoba mój malutki pokoik. Czysto i bardzo wygodnie. Wprawdzie z okien widać tylko kominy, a przy wielkim wychyleniu się zaledwie ostatnie piętro przeciwległego domu, okienka bowiem mam w suficie skośnym, jak zwykle na poddaszu. Za to malować można wybornie!” ☁ . . . Laurits Andersen Ring, Dziewczyna patrząca przez okno, 1885, @nasjonalmuseet
Wczoraj miałam niezwykłą przygodę – wzięła Wczoraj miałam niezwykłą przygodę – wzięłam udział w otwarciu wystawy „Olga Boznańska. Jak zostać artystką i nie umrzeć z głodu” w @sejmrp ✨ Dzięki determinacji posłanki @jolanta_niezgodzka wystawa prezentowana będzie przez tydzień w głównym holu Sejmu. Myślę, że dla nas obu to w pewien sposób symboliczne zamknięcie Roku Olgi Boznańskiej i działań, które podjęłyśmy dwa lata temu, zaczynając starania o wybór patronki roku 2025. Co tu dużo mówić, piękne zakończenie! Koncepcja wystawy i przygotowany przeze mnie tekst powstały w dużej mierze na podstawie materiałów zebranych do książki „Własna pracownia. Gdzie tworzyły artystki przełomu wieków” (@wydawnictwo_marginesy). Wystawa została zaprojektowana przez Sabinę Sokół @sabi.sokol. Wiosną pokazywana była w centrum Wrocławia, a za koordynację całości odpowiadała wtedy Karolina Leontowicz @ruta_leonka We wrześniu anglojęzyczna wersja prezentowana była na kampusie @ualberta w ramach wydarzeń promujących polską kulturę organizowanych przez Wirth Institute for Austrian and Central European Studies. Więcej informacji na stronie sejmowej: https://www.sejm.gov.pl/Sejm10.nsf/komunikat.xsp?documentId=D524306161299980C1258D3900409CC8&
„Wiedźma” się Wam spodobała, chodźmy więc „Wiedźma” się Wam spodobała, chodźmy więc do atelier artystki 🧹
@nationalmuseuminwarsaw + @wydawnictwo_marginesy + @nationalmuseuminwarsaw + @wydawnictwo_marginesy + m.in. mój tekst = absolutnie piękny kalendarz na rok 2026 💙 🐒 Dawno, dawno temu – w czerwcu, ale kiedy to było! – dostałam bardzo miłą propozycję: mogłam wybrać jeden ze wskazanych obrazów i coś o nim napisać. Tak powstał krótki esej o malarstwie Gabriela Maxa i jego fascynacji małpami. 🐒 W kalendarzu królują zwierzęta, bo to zapowiedź wystawy „Bestiariusz” zaplanowanej na przełom 2026 i 2027 roku. Publikację można już ponoć kupić w @ksiegarniamnw.
Ma miotłę – od razu widać, że to wiedźma, p Ma miotłę – od razu widać, że to wiedźma, prawda?🧹 Ale czy ktoś by się spodziewał, jak wyglądają jej przygotowania na sabat czarownic w noc Walpurgii? Oto siedzi naga na skale i... obcina sobie paznokcie wielkimi nożycami 🧙‍♀️ Taką wiedźmę wyrzeźbiła z marmuru w 1895 roku w Wiedniu młodziutka artystka Teresa Feodorowna Ries. Gdy kolejnej wiosny pokazała swoją pracę w Künstlerhausie, wywołała nie lada zdumienie i oburzenie. Rzeźba spodobała się jednak Franciszkowi Józefowi, a rzeźbiarkę przedstawiono cesarzowi zwiedzającemu wystawę. Ries z dnia na dzień stała się sławna. . . . Rzeźba Teresy Feodorowny Ries „Wiedźma” („Wiedźma przygotowująca się na Noc Walpurgii”) na wystawie w wiedeńskim Künstlerhausie, 1896, @wienmuseum
Wczorajsze popołudnie spędziłam w @muzeumpanata Wczorajsze popołudnie spędziłam w @muzeumpanatadeusza, oddziale @ossolineum_znio ✨ Bardzo się cieszę, że właśnie tam mogłam porozmawiać z Moniką Piotrowską-Marchewą o „Własnej pracowni”. Niemała część tej książki powstała nie gdzie indziej, a w Osso! Jeszcze raz dziękuję, @milkamilkaj!
Obserwuj na Instagramie

Menu

  • O autorce
  • Książki+
    • Własna pracownia. Gdzie tworzyły artystki przełomu wieków
    • Samotnica. Dwa życia Marii Dulębianki
  • Spotkania i wydarzenia
  • Kontakt

Kontakt

                  

Przedsięwzięcie finansowane w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności (KPO) ze środków Unii Europejskiej – NextGenerationEU w ramach inwestycji A2.5.1 „Program wspierania działalności podmiotów sektora kultury i przemysłów kreatywnych na rzecz stymulowania ich rozwoju”

prenumeratorka

© 2025 prenumeratorka

Dumnie wspierane przez WordPress | Motyw: Blover stworzony przez BlogOnYourOwn.com.